De zangeres begon achter de vleugelpiano waar ze zich tegenwoordig blijkbaar kiplekker voelt. Van de serene ballads viel vooral het sensuele "Je t'attends" op. Maar de huidige single "Je me fâche" kreeg voorspelbaar genoeg het meeste herkenningsapplaus. Even vreesde je dat Red te lang achter haar piano zou blijven zitten want vier ballads waren meer dan genoeg. En kijk: de spots werden gedempt, het grote doek schoof open en de piano gleed van het podium.
Haar nieuwe cd Face A/Face B is immers grotendeels een discoplaat waarvan de up-tempo nummers alleen door een potige funkband kunnen worden gespeeld. Axelle Red had dan ook een zevenkoppige groep rond zich verzameld en die ploegde zich moeiteloos door de funkrock van "Gloria" en "Disco grenouille", een wat flauw afkooksel van Wild Cherry's "Play that funky music".
De kortgerokte zangeres huppelde speels langs haar glimlachende muzikanten en vertelde haar publiek dat disco altijd haar grote liefde is geweest. Haar stem manoeuvreerde sierlijk langs de Afro-Amerikanse grooves: van hees en sexy tot hoog en engelachtig in de trage liedjes.
"De volgende song gaat over cocaïne", zei Red en er viel een onaangename stilte waarbij de mensen elkaar even vreemd aankeken, alsof zo'n thema niet paste bij een meisje als Axelle. Maar "Blanche neige", de song in kwestie, was intense soul vol spannende, haast experimentele klankflarden: a-tpisch voor Axelle Red, maar prachtig gespeeld.
Het was niet de enige keer dat Red haar tanden liet zien. "Ik heb songs geschreven over het onrecht dat wij vandaag in de wereld zien", sprak ze tot haar publiek. "De oorlog tegen het terrorisme wordt vandaag aangehaald als excuus om de mensenrechten te schenden." En daar hield het niet mee op. "Voilà tout ce qu'on peut faire" werd opgedragen aan de demonstrant die vorig jaar tijdens de G8-Top in Genua werd vermoord door de politie. De soundtrack bij dat protest was opvallend genoeg een stomende funksong met een simpele maar grimmige tekst: "Politiciens et si on faisait le point / Avez-vous déjà fait quelque chose de bien / Vous seriez gentils de garder vos distances / Au moins notre globe aurait une chance."
Na die gespierde taal en muziek klonk het verjaardagsliedje "Bon anniversaire" een beetje lullig. Red keuvelde te lang met haar publiek om te weten te komen wie jarig was. Het was een melig interludium dat de vaart uit het concert haalde. "T'es ma maman" was in hetzelfde bedje ziek maar je vergaf het de zangeres. Moeder word je niet elke dag.

E.M.