Na tien jaar, vier studioalbums, drie miljoen verkochte platen en meer dan vierhonderd concerten koos Axelle Red eindelijk voor het uitbrengen van een live-cd. 'Axelle Red Alive' moet tegelijk een rustperiode inluiden, waarin haar dochter Janelle de hoofdrol zal vertolken.

Platenfirma Virgin heeft de grote kanonnen ingezet: vijftienduizend posters in het straatbeeld, prime-time uitzendingen op televisie, SMS-mailing naar alle Club Nokia-leden die één van haar hits kunnen programmeren als beltoon van hun gsm, partnership met internetgigant Wanadoo... Begin deze maand stelde Axelle Red deze cd nog voor in een uitverkocht Olympia in Parijs dat twee dagen lang aan haar voeten lag. 'Axelle Red Alive' laat een goed op elkaar ingespeelde band horen, ritme en ruimte bepalen het klankbeeld. En het publiek zingt uitbundig mee tijdens 'Sensualité', 'A tâtons', 'Le monde tourne mal' of 'Je t'attends'. Axelle blijft er rustig bij.

'Ik heb gewoon het juiste moment afgewacht. Een live-cd moet een goed beeld kunnen geven van hoe je bent op het podium, hoe de sfeer in de zaal aanvoelt, hoe de verhouding met de muzikanten was, hoe het publiek de songs aanvoelt, hoe de spanning op- en afgebouwd wordt. Ik vind ook dat je de nummers in een ander arrangement moet steken, anders kan je net zo goed het studioalbum kopen. De songs op deze cd hebben elk minstens een jaar lang kunnen rijpen tijdens verschillende tournees. Dat aspect maakt een live-cd de moeite waard om uit te brengen. We hadden een veertiental concerten opgenomen om daar het beste materiaal uit te selecteren en dat was natuurlijk veel te veel. Uiteindelijk hebben we alles beperkt tot vier albums en daar vier parameters op losgelaten: niet goed, kan er mee door, goed en heel goed. Zo hebben we de beste momenten kunnen distilleren die voor de beste sfeer tekenden. Je hoeft niet op zoek te gaan naar de perfecte noot, hier primeert het gevoel.

Franse markt

Een live-cdgeeft natuurlijk de mogelijkheid om je carrière te overlopen en na te denken over de toekomst, zonder meteen de druk van een nieuwe studioplaat te voelen. Is het inderdaad even een time-out voor haar? 'Ik heb de indruk dat ik de jongste tien jaar nooit heb kunnen onderduiken om me even te herbronnen', zegt Axelle Red. 'Ik was altijd wel ergens. Als het niet in België was, dan zat ik in Frankrijk, Zwitserland of Canada. En ik heb ervan genoten, maar op een gegeven moment snak je toch naar rust, zeker als je een kind hebt. Nu kan ik rustig de tijd nemen om aan mijn teksten te werken. Muzikale ideeën heb ik al in overvloed, het echte werk begint pas wanneer je de juiste woorden en de juiste muziek wil samenbrengen. Je vraagt je ook af of je nog evenveel inspiratie zal hebben, en of de pers je nog steeds zo goed zal behandelen. Zeker in België heb ik altijd op veel steun kunnen rekenen van journalisten, maar ik wacht soms bang op het moment waarop ze me beu worden.'

Men zegt dat Axelle Red met haar in het Frans gezongen songs meteen naar de Franse markt kon doorstoten. Nochtans wordt de Franse muziekmarkt als één van de meest conservatieve en protectionistische beschouwd, waar het 'eigen artiesten eerst' -principe nog steeds zijn wet stelt.
'Ik ben blij dat je er zo over denkt, want iedereen is ervan overtuigd dat Frankrijk meteen aan mijn voeten lag na het uitkomen van 'Sensualité'. Maar het is net het moeilijkste land om als buitenlandse artiest of artieste voet aan de grond te krijgen. Het helpt natuurlijk dat ik in het Frans zing, maar de moeilijkheid was dat ze niet wisten wat ik voorstelde als zangeres en componiste. Ze moeten heel wat van je horen om zich een beeld te kunnen vormen. Eigenlijk was het uitbrengen in dat land van 'A tâtons' een gewaagde zet. Je moet de gemiddelde Fransman niet meteen lastigvallen met je voorliefde voor soulmuziek en voor een man als Isaac Hayes. Ik moest mij eerst bewijzen als chansonnière, ook al zie ik mezelf niet als een artieste die chansons schrijft. Ik heb nog steeds een voorliefde voor de Amerikaanse manier van songschrijven, anders had ik ook nooit contact gezocht met iemand als Isaac Hayes. Het feit dat hij me toen heeft aanvaard, was het beste bewijs dat ik op goede weg was. Ik schaam me er dus niet voor dat ik bijvoorbeeld op 'A quoi ça sert' flirt met het ritme van Marvin Gayes 'Sexual Healing'.

'Ik weet nog goed dat ik samen met Isaac Hayes in de studio zat en dat hij me vroeg of wat hij speelde wel goed genoeg was. Kan je je voorstellen? Ik sta daar naast een soullegende en moet het op zo'n moment aandurven om hem aan te moedigen een bepaalde partij nog eens in te spelen om het beter te laten klinken. Ik ben gelukkig eerlijk tegen hem geweest, en ik heb kritiek gegeven wanneer het nodig was. Isaac had daar geen moeite mee.

'Axelle Red Alive' is verschenen bij Virgin